Поезија 2

Страна 3 of 3 Previous  1, 2, 3

Преглед на претходна тема Преглед на наредна тема Go down

Re: Поезија 2

Пишување by the nurse on Пет Јун 17 2011, 18:12

U tom času je jedan iskošeni zrak obasjao Nju... Kao proviđenje... I odahnuo sam, znajući da se Sunce neće ni micati dalje ako je pametno...-Balasevic

the nurse


Вратете се на почетокот Go down

Re: Поезија 2

Пишување by keti on Пон Јун 20 2011, 07:43

kez guska backa

keti


Вратете се на почетокот Go down

Re: Поезија 2

Пишување by Тото on Нед Jул 17 2011, 01:00

Кревет               


Во него првиот плач и последната воздишка
првото стенкање и последната ерекција
меѓу мајчината постелица и семејната гробница
             тој е наша главна меѓустаница
проверува дали сме ги измиле забите пред
                           да го гушнеме
дали ни се чисти нозете или пак ќе го
                           задушиме
(а ние во карирани униформи за сонување
      легнуваме легнуваме легнуваме)
знае на која страна спиеме како дупиме
                           кога ’рчиме
ни ја знае тежината подобро од вага
облините подобро од нашата драга
качени на него патуваме околу светот
јавајќи го на јавето му го ебеме векот
меѓу првата мочка и последната гуска
меѓу првата лига и последната семка
се простира господинот кревет
долг цел еден живот

                                                Јовица Ивановски


Последната промена е направена од Тото на Нед Мај 18 2014, 02:48. Мислењето е променето 1 пати

Тото


Вратете се на почетокот Go down

Re: Поезија 2

Пишување by the nurse on Сре Aвг 10 2011, 00:31

...Čekala me je posle fajronta. Ogrnula je pulover, i nelagodno stiskala tašnicu s obe ruke.
- Hoćeš li mi ih vratiti?
Bili smo sami, u bezbednoj senci vrbe.
Izvadio sam njene gaćice iz levog džepa na košulji, klekao ispred nje i raširio ih prstima. Stidljivo je koraknula u njih.
Povukao sam ih gore, ovog puta sasvim nežno, trudeći se da što bolje zapamtim taj put. Možda mi opet ustreba?
Zavukavši se pod njenu haljinu kao stari fotograf, osetio sam kako drhti i čeka.
Ne sad...
Jedino sam, pažljivo, poljubio jedno mesto koje mi se učinilo zgodno, na pola puta između uplašenog pupka i bele čipke, koja se vratila na svoje.
-BALASEVIC

the nurse


Вратете се на почетокот Go down

Re: Поезија 2

Пишување by the nurse on Нед Окт 09 2011, 17:45

NAŠA TAJNA -DESANKA MAKSIMOVIĆ

O tebi neću govoriti ljudima.
Neću im reći da li si mi samo poznanik bio,
ili prijatelj drag; ni kakav je,
ni da li je u našim snovima
i žudima dana ovih ostao trag.

Neću im reći da li iz osame,
žeđi, umora, ni da li je
ikada ma koje od nas drugo volelo;
niti srce naše
da li nas je radi nas
ili radi drugih
kadgod bolelo.

Neću im reći kakav je sklad
oči naše često spajao
u sazvežđe žedno;
ni da li sam ja ili si ti bio rad
da tako bude -
ili nam je bilo svejedno.

Neću im reći da li je život
ili od smrti strah
spajao naše ruke;
ni da li zvuke
smeha voleli smo više
od šuma suza.

Neću im reći ni jedan slog jedini,
šta je moglo, ni da li je moglo nešto,
da uplete i sjedini
duše naše kroz čitav vek;
ni da li je otrov ili lek
ovo što je došlo
onome što je bilo.

Nikome neću reći kakva se
zbog tebe pesma događa
u meni večito:
da li opija toplo kao šume naše s proleća;
ili tiha i tužna
ćuti u meni rečito.
O, nikome neću reći
da li se radosna ili boleća
pesma događa u meni.

Ja više volim da prećutane
odemo ona i ja
tamo gde istom svetlošću sja
i zora i noć i dan;
tako gde su podjednako tople
i sreća i bol živa;
tamo gde je od istog večnog tkiva
i čovek i njegov san.

the nurse


Вратете се на почетокот Go down

Re: Поезија 2

Пишување by Кидман on Нед Окт 09 2011, 17:51


Кидман


Вратете се на почетокот Go down

Re: Поезија 2

Пишување by the nurse on Саб Јун 08 2013, 19:13

Moje bivše devojke još me zovu telefonom.
Neke od prošle godine,
neke od predprošle,
neke iz prethodnih godina.

Dobro je okončati stvari
kad ne idu kako valja.
A dobro je i ne mrzeti,
ili čak zaboraviti
onu
sa kojom nisi uspeo.


I baš volim kad mi kažu
da imaju sreće sa muškarcem.

Sreće u životu.

Kad su " OVOG " preživele".
Mnoge ih radosti čekaju.
Učinio sam da im život izgleda bolji.
Posle mene.

Dao sam im mogućnost poređenja,
nove vidike,
nove kare,
više spokoja,
divnu budućnost,
bez mene...

Uvek spustim slušalicu
zadovoljan.

Bukowski

the nurse


Вратете се на почетокот Go down

Re: Поезија 2

Пишување by Александра on Саб Мар 22 2014, 10:19

Цимер                       (од Василка Ќортошева)   


не те сакам за љубовник!
те сакам за цимер,
во некоја тропска земја
мала гарсоњера
тераса со бордо завеси,
со кревет на спрат
ти доле
јас горе
да спиеме,
додека јас седам на балкон
и додека ветрот и сонцето
ми ги мирсат косите
пишувам стихови
пушам цигара
а ти цимерски
на другиот кош од станот
шетајки по боксери
целиот разбушавен
пушташ Doors
и го приготвуваш заедничкото
утринското кафе,
навечер сијалиците изгаснати
чиниите мрсни
седиме во молк
ја уживаме
тишината,
си правиме друштво
додека ги пиеме ладните пива
оставени на работната маса,
и знам дека на момент
ќе проработат
оние валканите фантазии,
и додека се тушираш,
ќе се вртам од едната страна
до другата на станот
за да не те приѕиркам низ стаклото,
само ќе се насмевнам на глас,
и длабоко ќе вдишам
и кога ти нервозен ќе
се вратиш од работа,
и ќе се оптегнеш на троседот во дневната , да разбистриш мисли
јас во лен бел,
го пуштам системот на цел глас Sade,
те тегнам за рака да станеш и да заиграш со мене...
ги сакам утрата кога ме буди
твоeто штимење на гитарата
и ноти од проклетата Angie, нa Стоунси
зашто со тебе не бројам
денови,
не бројам месеци,
години,
со тебе заоѓањето месечина
и изгревањето сонце
е животна радост,
те сакам за цимер,
не те сакам за љубовник!
Иако ноќите ги поминувам со влакна кренети во вис
желна за дегустација на
твојот мирис и вкус
заспивам. 

Александра


Вратете се на почетокот Go down

Re: Поезија 2

Пишување by Александра on Саб Мај 17 2014, 03:42

Среќна љубов                                                 (Вислава Шимборска)
 
Среќна љубов. Зарем тоа е нормално,
зарем е сериозно, зарем е практично?
Каква корист има  светот од двајца луѓе
кои живеат во свој сопствен свет?
 
Качени на ист пиедестал - без никакви заслуги,
двајца случајно најдени од милиони, но убедени
дека така морало да биде – како награда за што?
За ништо.
Светлината паѓа на нив, од никаде.
Зошто токму на нив, а не на некои други?
Нели е тоа неправеда? Секако дека е!
Нели ги разнишува грижливо поставените принципи,
и го урнува моралот од врвот? Да, и едното и другото!
 
Погледнете ги само тие среќници:
Кога би биле барем подискретни,
да изглумат депресивност, 
малку, од солидарност кон пријателите!
Слушнете ги како се смеат – па тоа е навреда!  
И со каков јазик се служат – божем разбирлив за другите.
А пак нивните мали церемонии, ритуали,
вниманието со кое се опсипуваат -
сигурно коваат сплетки зад грбот на човечкиот род!
 
Тешко е и да се замисли што сѐ може да се случи
кога другите би тргнале по нивниот пример.
На што би се потпирале религијата, поезијата?
Што би се величело? Што би се презирало?
Кој би сакал да остане пристоен?
 
Среќна љубов. Кому му е потребна?
Обѕирноста и разумот налагаат таа да се премолчува,
како скандал во „високите кругови“ на Животот.
Какви прекрасни деца се раѓаат без нејзина помош!
Таа никогаш не би успеала да ја насели Земјата -
толку ретко се случува.
 
Пуштете ги луѓето што не доживеале среќна љубов
нека тврдат дека такво чудо не постои.
 
Со тоа верување полесно се живее 
и умира.

Александра


Вратете се на почетокот Go down

Re: Поезија 2

Пишување by Sponsored content Today at 17:57


Sponsored content


Вратете се на почетокот Go down

Страна 3 of 3 Previous  1, 2, 3

Преглед на претходна тема Преглед на наредна тема Вратете се на почетокот


 
Permissions in this forum:
Не можете да одговарате на темите во форумот